ارسطو (معلم اول) -385-322ق.م :

ارسطو فرزند نیکوماخس پزشک فیلیپ پادشاه مقدونیه بود .نیکو ماخوس مرد و ارسطو یتیم شد و در شهراسطاغیر از توابع مقدونیه یونان متولد شد وی در 18سالگی به آتن رفت ودر یکی از اکادمی های افلاطون مشغول به تحصیل شد . جزو شاگردان افلاطون درآمد و 20سال شاگرد افلاطون بود .وی به سرعت چنان پیشرفتی در علوم نظری کرد که افلاطون به وی لقب ((عقل)) داد.

پس از فوت افلاطون به اسیای صغیررفت.سپس به معلمی اسکندر انتخاب شد و چهار سال او را تعلیم داد.در325ق.م مدرسهای تاسیس کرد و چون همیشه در حال حرکت تدریس می کرد روش او به ((مشاء))معروف گردید.کتب بسیاری در مورد منطق علوم طبیعی متا فیزیک اخلاق و سیاست و علوم و فنون نوشت.

وی از افلاطون در مورد فلسفه انتقاد می کرد و معتقد بود که علم جز بر کلیات تعلق نمی گیرد و برای تشخیص امری بایستی کل انرا مورد بررسی قرار داد وی به سال 322ق.م درگذشت و به معلم اول معروف شد .این سخن او مشهور است :( افلاطون برای من عزیز است اما حقیقت از افلاطون عزیز تر است ).